19.1 Virī, quantās pecūniās ab uxōribus dōtis nōmine accēpērunt, tantās ex

suīs bonīs aestimātiōne factā, cum dōtibus commūnicant. 2. Huius omnis

pecūniae coniūnctim ratiō habētur fructūsque servāntur: uter eōrum vītā

superāvit, ad eum pars utrīusque cum frūctibus superiōrum temporum

pervenit. 3. Virī in uxōrēs, sīcutī in līberōs, vītae necisque habent potestātem;

et cum paterfamiliae illūstriōre locō nātus dēcessit, eius propinquī conveniunt

et, dē morte sī rēs in suspiciōnem venit, dē uxōribus in servīlem modum

quaestiōnem habent et, sī compertum est, ignī atque omnibus tormentīs

excruciātās interficiunt. 4. Fūnera sunt prō cultū Gallōrum magnifica et

sūmptuōsa; omniaque quae vīvīs cordī fuisse arbitrantur in ignem īnferunt,

etiam animālia, ac paulō suprā hanc memoriam servī et clientēs, quōs ab eīs

dīlēctōs esse constābat, iustīs fūneribus cōnfectīs ūnā cremābantur.

20.1 Quae cīvitātēs commodius suam rem pūblicam administrāre

exīstimantur, habent lēgibus sānctum, sī quis quid dē rē pūblicā ā fīnitimīs

rūmōre aut fāmā accēperit, utī ad magistrātum dēferat nēve cum quō aliō

commūnicet, 2. quod saepe hominēs temerāriōs atque imperītōs falsīs

rūmōribus terrērī et ad facinus impellī et dē summīs rēbus cōnsilium capere

cognitum est. 3. Magistrātūs quae vīsa sunt occultant quaeque esse ex ūsū

iūdicāvērunt multitūdinī prōdunt. Dē rē pūblicā nisi per cōncilium loquī nōn

concēditur.